| |
หนีเสียงหึ่งๆ ของการก่อสร้างบนยอดตึกคอนโด ข้างๆ รื้อศาลาทรงไทย ข้างสระว่ายน้ำออก
ตอนนี้เห็นปรับเป็นพื้นเรียบ แล้วไม่รู้จะเปลี่ยนเป็นอะไรอีก ที่แน่คือทำให้เราทนนั่งอยู่ในห้องไม่ไหว หลังจากรับประทานไก่ที่ยกหูโทรสั่งแล้ว เขาก็เอามาส่งถึงที่เรียบร้อยแล้ว
ก็ระเห็จขึ้นมานั่งอยู่บนชั้น 34 ชมวิวทิวทัศน์ ของกรุงเทพ ยามบ่ายๆ
ลมแรงจนกระดาษจะปลิว ต้องจับไว้ให้มั่น น้ำในสระว่ายน้ำพริ้วไหว ระลอกแล้วระลอกเล่า ตามแรงลม มองเพลินดี นานแล้วที่ไม่ได้ขึ้นมานั่งอยู่ตรงจุดนี้
ครั้งสุดท้ายรู้สึกจะเป็นการมาฝึกซ้อมดำน้ำ โดยผู้คุมกิตติมศักดิ์ และติวเข้มวิชาการดำน้ำ เพื่อเตรียมตัวไปออกทริบ เฝ้าฉลามวาฬ ที่เกาะพีพี เนื่องจาก
หลังจากสอบได้บัตรประจำตัวแล้วก็ไม่ค่อยได้มีเวลาไปออกภาคสนามอีกบ่อยๆ จึงต้องรื้อฟื้นเป็นการใหญ่
ดอกอะไรไม่รู้ สีส้มๆ เป็นหลอดๆ ใบฝอยๆ คล้ายๆ ใบสน เอ..หรือว่าจะเป็นต้นสน
ออกดอกสะพรั่งอยู่รอบบริเวณที่เป็นที่นั่งพักผ่อน ดูแล้วน่ารักดี ครั้งที่แล้วไม่เห็นมีดอกเลยหรือว่า มองไม่เห็น มัวแต่มองหน้าครูฝึกมาดนุ่ม เพลิน
สิ่งดีๆ ก็จดจำไว้และระลึกถึง สิ่งไม่ดีก็ปล่อยผ่านไป นี้เป็นคติประจำใจ
ที่ยึดถือมาตลอดไม่ว่ากี่ร้อน กี่หนาว
สายน้อยญี่ปุ่นนั่งฝั่งตรงข้ามของสระว่ายน้ำ ตอนแรกๆ ก็นอนอ่านหนังสือ หลังๆ คงเมื่อยเลยลุกขึ้นมานั่งอ่านอย่างเอาเป็นเอาตาย
คิดว่าคงไม่ใช่หนังสือเรียน เอาขาพับขึ้นมาบนเก้าอี้ อีกข้างวางห้อยอยู่ข้างล่าง ดูท่าทางบิดเบี้ยวชอบกล
อยากจะบอกว่าเป็นเด็กเป็นเล็กอย่านั่งหลังโค้ง เดี๋ยวจะปวดหลัง
แล้วเสียบุคลิกอีกต่างหาก
ไม่ได้มีอาชีพที่ต้องก้มหลังทำงานเพื่อจะมุดไปดูในปากคนไข้ เหมือนทันตแพทย์ ที่มักจะมีโรคประจำตัวคือปวดหลัง เมื่ออายุการทำงานมากขึ้น ทั้งๆ
ที่เขามีท่าที่ฝึกไว้แล้วให้ยืดหลังตรง มองผ่านกระจกเท่านั้น แต่บางครั้ง เวลาที่ต้องโฟกัส กับงานตรงหน้า ก็หลงลืมหมดสิ้น
เคยมีคนไข้รายหนึ่งมาฟ้องว่า มีหมอผู้ชายคนหนึ่งอุดฟันให้แล้วสงสัยจะคิดมิดีมิร้าย
เอาศรีษะก้มลงมาเกือบจะวางไว้บนหน้าอกหนู ขณะที่มือก็อุดฟันไป ก็เลยให้ความเห็นว่า
หมอเขาไม่น่าจะคิดอะไร เพราะการอุดฟันบางตำแหน่งที่ลึก และยากจริงๆ
ไหนจะต้องระวังเลือดและน้ำลาย รวมทั้งต้องทำงานแข่งกับเวลา เพราะวัสดุบางชนิดก็จะแข็งตัวอย่างไม่เคยรอใคร และขณะทำงานอยู่นั้นจะต้องใช้สมาธิมาก
จึงไม่น่าจะสามารถไปคิดวอกแวกอย่างไรได้
แล้วก็มีเรื่องเล่าในส่วนของหมอผู้หญิงบ้าง
สงสัยว่าคนไข้ชายคิดวอกแวกบ้างได้ไหม
เหตุการณ์มีอยู่ว่า
คนไข้หนุ่มฝรั่งนายหนึ่ง หน้าตาดี กิริยามารยาทเรียบร้อย วันนั้นคุณหมอผู้หญิงของเราก็สวยเสียด้วย พอเข้ามาถึงห้องตรวจ ให้นั่งเก้าอี้
ผู้ช่วยจัดแจงเอาผ้าคลุม ช่วงลำตัวตั้งแต่หน้าอกถึงปลายเท้า เป็นการป้องกันเชื้อโรคซึ่งติดมาตามเสื้อผ้าของคนไข้ ไม่ให้ออกมาเพ่นพ่าน ขณะทำการรักษา
คนไข้บอกแอม ฮอท แล้วก็ไม่ยอมให้คลุมช่วงล่างอนุญาติให้คลุมช่วงหน้าอกถึงเอวได้เท่านั้น คุณหมอของเราก็บอกไม่เป็นไรค่ะ
เพราะวันนี้ไม่ได้ทำการผ่าตัด แค่ตรวจหรืออุดฟันเฉยๆ ก็ยอมให้ได้
แต่ถ้าเป็นการผ่าตัดทั้งหลาย โดยเฉพาะ รากเทียม จะต้องมีการอบห้องฆ่าเชื้อและดูแลเรื่องความสะอาดเหล่านี้เป็นอย่างดี
เมื่อตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วผู้ช่วยก็เอากระดาษซึ่งเจาะรูตรงกลาง ใช้เฉพาะผู้ป่วยแต่ละราย
มาวางคลุมบริเวณหน้าให้โผล่แต่ปาก เพื่อกันน้ำกระเด็นเลอะ เสื้อผ้า หน้าตาคนไข้
บางครั้งคนไข้ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคลุมกันขนาดนี้
ขอโทษนะคะ น้ำยาบางตัวที่ใช้ในการรักษาคนไข้ บางครั้งมีฤทธิ์เป็นด่าง ด่างจริง ๆ
ทำให้เสื้อสีเข้มของคนไข้ด่างเป็นดวงเลย ซักก็คงไม่ออก
ปรกติเธอจะใส่เสื้อผ้ามียี่ห้อ แพงๆ มาเสียด้วย รีบขอโทษขอโพย เตรียมจะชดใช้ให้ คนไข้รีบบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ ตัวนี้ซื้อมาไม่แพง โชคดีไป
แต่ก็ได้ให้เสื้อยืดโปรโมชั่น เนื้อดีของร้านไปใส่เล่น ๆ 2 ตัวพร้อมกำชับผู้ช่วยดิบดี ว่าทีหลังให้ระวังนะ ดีนะที่คนไข้เขาไม่เอาเรื่อง
แต่อย่างไรก็ขอความกรุณาคนไข้ว่าอย่าใส่เสื้อแพง ๆ มาทำฟันเลย
เป็นที่เกร็งของหมอฟันและผู้ร่วมงานเปล่าๆ เกรงจะไม่มีใช้ให้เหมือนกับเวลาไปตัดผม
อย่าใส่เสื้อยืดไป เป็นต้น เพราะผมมันจะติดเสื้อ เปรียบเทียบได้เหมือนกันไหมเนี่ย
แต่แค่เสื้อนี้ยังดีนะ
ถ้ามีคำถามเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพฟัน และอื่น
ๆ ส่งมาได้ที่ี่
yourdentistinter@hotmail.com
|